(hikoya)

Sattor aka telefon go’shagini ko’tarib, kerakli raqamlarni terdi. Bir oz vaqt o’tgach, «Oshxona» degan javob eshitildi.
— Ilhom Saidovich kerak! Yo’q deysizmi? Kattalardan kim bor, chaqiring.
Sattor aka telefon go’shagini o’ynagancha o’yga toldi: «Ilhom Saidovichning yo’qligi yaxshi bo’lmadi-da. Endi nima bo’ladi?» Shu payt telefonda ovoz eshitildi. Xususiy oshxona boshqaruvchisi Sharif edi. U Sattor aka bilan quyuq so’rashdi. So’ng Ilhom Saidovich hamma gapni tayinlaganini aytib, mehmonlar qachon kelishini surishtirdi.
— O’zingizdan qolar gap yo’q, Sharifjon. Mehmonlar nozik...
— Albatta-da, tog’a. Siz uchun osmondan yulduz uzib tushsam ham oz...
Sattor akaning ko’ngli joyiga tushdi. Ziyofat tartibi, nimalar zarurligi xususida ishoralar qildi-da, telefonni joyiga qo’ydi.

Oliygohning 1-kursida o’qirdim. Qish ta'tiliga chiqib Farg’onaga borsam, kichik tog’amning xotini - Manzura kelinoyim yig’lab o’tiribdilar. Sababini so’rasam, onalari qandaydir yig’in qilayotgani va albatta qudalari ham kelishlari kerakligini aytibdi. Ammo na katta buvam, na boshqa qarindosh xotinlar  “boraman” demabdi. Sababi - kelinimiz olis bir qishloqdan tushgan, qolaversa quda hola ham qo’li biroz kaltaligi uchun biz tomonlarda unchalik ko’rinish bermasdilar. Kelin oyimlarga rahmim keldi. Yaxshiki, farosatli, mehridaryo onajonim yuragimdagi gapni aytib qoldilar:

- Qizim o’sha kuni men ishda bo’lar ekanman. Bir narsa pishirib, kelinoying bilan sen boraqol. Har holda bir o’zi borsa obro’sizlanib, qarindoshlari oldida hijolat chekib qolmasin,- dedilar.

Ayollar haqida aforizmlar

Ayol – bu baxtga taklifnoma.

(Sharl’ Bodler)

Ayol – bu kiyinadigan, gap sotadigan va yechinadigan insoniy mahluq.

(Volter)

Hamma onalarda bitta kamchilik bor: ular faqat ikkita qo’lga ega.

(Muallifi noma’lum)

Onalar huddi politsiyadek – har doim eng yomon narsani sezib turishadi.

(Mario P’yuzo)